| ChatPaVee님의 프로필ฉัตรปวีร์사진블로그리스트 | 도움말 |
ฉัตรปวีร์ชีวิตคือการเดินทางค้นหาประสบการณ์ใหม่ที่ไม่มีวันสิ้นสุด |
|||||
5월 10일 @**ปาหี่**@มาดูเด่ะ!!! ปาหี่ ที่ กฟก. ฟ้อนกันน่าดู ???
555 น่าอนาจใจแท้ ต่อมความรับผิดชอบเท่าหางอึ่ง
กุดยิ่งก่าขนจั๊กกะแร้โกน เห้อ!!! อีกหน่อยคงเจริญ
"เอาดีใส่ตัว โยนความชั่วให้คนอื่น"
มนุษย์สายพันธุ์ใหม่ ลิ้นยาว มือใหญ่ ผ่านการชี้มาเยอะ 3월 2일 เกาะล้าน..กับความทรงจำกลับมาจากชาร์ตแบตชีวิตแล้ว หลังจากที่หนีเมืองกรุงไป 2 คืน กะ 2 วันครึ่ง
ทริปคราวนี้ เกิดขึ้น ระหว่างวันที่ 27 ก.พ.-1 มี.ค. 52 เริ่มบันทึกความทรงจำกันเลยละกัน
(ตอนแรกแพลนกันไว้ ว่าจะไป ระหว่าง 7-9 ก.พ. 52 แต่น้ำฝนไม่สบายเป็นไข้เลยเลื่อนออกไป)
เพื่อนร่วมทริปหรรษาประกอบด้วย
คู่แรก..เจ้าของโปรแกรม พี่มิว นักการตลาด ณ แฮปปี้แลนด์กรุ๊ป กะ น้ำฝน ทนายสาวสวย แห่งอาร์เอส โปรโมชั่น
เราเคยเจอกันปีที่แล้ว ติดใจเลยนัดรวมพลกันอีก
คู่ที่สอง..กุ๊กไก่ กะพี่ตากล้อง แบบว่าคู่นี้เนื้อเต้นตลอดเวลา วิ่งหาอุปกรณ์ข้ามเดือน
คู่ที่สาม..พี่นุ่น กะ มาร์ค กำลังจะกลับอลาสก้า เลยหาเวลาเที่ยวให้คุ้มซะก่อน.. น่ารักมากค่ะ ประทับใจคู่นี้มากก "มหัศจรรย์แห่งรัก"
คี่สุดท้าย(ห้ามงอนนู๋น๊า)..พี่แก้ว สถาปนิกสาว แห่งโนเบิล พี่แก้วน่ารักมากค่ะ บอกไม่ได้ รู้แค่ว่า พี่แก้วน่าค้นหามากกก
จำคำพี่มิวมา ว่า..พี่แก้วเป็นคน หาคำตอบได้ยากมาก แต่คราวนี้พี่แก้วยอมเผยความลับค่ะ อิอิ
วันที่ 27 นัดกันว่า ล้อหมุนตอน 7.00 น.หลังจากที่วางแผนแบ่งงานกันประมาณสองเดือนเห็นจะได้
เตรียมทุกอย่างพร้อมตั้งแต่วัน พฤ.ตอนเย็น ทั้งอาหารมื้อเย็นสองวัน และอุปกรณ์ประกอบฉาก ที่เหลือก้อนอนตื่นเต้น
หลับไม่สนิทเท่าไร ตื่นก่อนนาฬิกาอีกจนได้ช้านน..ถึงเวลานัดหมาย ซะที!! เริ่มเดินทาง ปายยยย
ถึงท่าเรือพัทยาใต้ตอน 9.45 เห็นจาได้ เพิ่งรู้ว่าที่จริงไม่ต้องซื้อตั๋วก้อได้ จ่ายเงินก่อนลงเรือได้เรยยย อิอิ
ไปถึงเกาะล้าน เจ้าของสินอุไรรีสอร์ทมารับ ด้วยลีมูซีนสีขาว หลังคาสูง ไฮโซมากมายเลยละ!!!
เห็นที่พักแทบลมจับ เพราะว่า..ม่ายมีไม้แขวนเสื้อ ม่ายมีตู้ โอ้แม่เจ้า...!!สะเทือนใจมากก แร้วชุดสวยๆนู๋ละ ทำไงดี เด่วยับอีก กำ!!
บ่ายๆ เริ่มต้นหาทำเลสวยๆ ถ่ายรูป เริ่มด้วยหาดตาแหวน..นักท่องเที่ยวเริ่มบางตา แต่น้ำยังใสสวยเหมือนเดิม ไม่ต่างกะปีที่แล้ว
ครบปีพอดิบพอดีไม่ขาดไม่เกิน..มาคราวนี้ เริ่มเห็นความเจริญคืนคลานเข้ามาเรื่อยๆ รีสอร์ทเริ่มผุดรับนักเดินทางเป็นดอกเห็ด
สวยๆ เยอะแยะ (แต่จองได้ไม่ดี อิอิ) ถ่ายๆ กดๆ กันได้ส๊ากพัก ก้อเริ่มเดินเล่นๆ ไปหาดเทียน ปีที่แล้วไม่ได้มา มัวแต่อารายม่ายรู้ อ่อ..พี่ตากล้องมาววว
คราวนี้ขอเดินบนสะพานไม้แสนสวยหน่อยๆ ยอดฮิตเลยละ มุมนี้..ฝนกะพี่มิวก้อหยิกแกมหยอก แบบว่าหวีดกันเลือดสาดเหมือนเคย 555 น่ารักดีค่ะ
ส่วนมาร์คกะพี่นุ่น ก้อเดินห่างๆ (เพราะคู่นี้เขามีความลับบางอย่าง ไว้ค่อยเฉลยตอนท้ายๆ ดีก่า)
พี่แก้วก้อเน้นแนววิวทิวทัศน์ไปเรื่อยเปื่อย
พี่แก้วยิ้มน่ารักมากค่ะ คิก คิก !!!! <<<<<<<<ค่อยมาต่อดีฝ่า>>>>>>>>
อ่ะ
ได้กฤษ์มาต่อสักกะหน่อย หลังจากที่บ้านร้างไปนานเป็นเดือนๆ ตอนเย็นอาบน้ำแต่งตัวเตรียมบาบีคิว หมึกยักษ์ กุ้งยักษ์ <จากตลาดแฮปปี้แลนด์> และปลาแซลมอลครึ่งซีกตัว <จากตลาด อตก.> ปูอัด เบอร์คาดี้ มะนาว และเบียร์สิงห์<เท่านั้น> ของพี่ตากล้องคนเดิม อ่อ...แถมไวน์จิ๊ก อีก สองขวดยักษ์ 555
หมายเหตุ : อาจจะสงสัยกันเล็กน้อยว่าไปเที่ยวทะเล แล้วเยี่ยงไรต้องหอบหิ้วกันไปจากเมืองกรุง ก้อเพราะว่า ของทะเลที่เกาะหาซื้อยากมากกกก คราวที่แล้วพลาดปูสดๆไปหนนึงแล้ว ถ้าจะกินต้องสั่งล่วงหน้า หรือไม่ก้อนั่งเรือไปซื้อที่ฝั่งพัทยาเลย โอ้วววว..!!!แม่เจ้า..แร้วจาดั้นด้นทามมายกานน
ที่รีสอร์ทมีบริการทุกอย่าง แต่คิดตังค์ค่าถ่าน 80 บาท 555 ขำก๊ากกก ส่วนเรื่องอาหารก้อสั่งได้ มีบริการ แบบว่ารสชาติก้อโอนะ ไม่ถึงกะขั้นเทพ แต่ถูกปากพอประมาณ มื้อค่ำมาร์คแต่งหล่อมากกกกกก..แบบว่าคนละคนกะตอนกลางกันเล้ยยยย เป็นที่มาของการงง กันทั้งกรุ๊ป ว่าทำไมน๊า..โดยเฉพาะช้านน ที่ต่อมอาการอยากรู้อยากเห็นเริ่มพุ่ง คิดไว้ในใจ ว่าเด๋วถามชัวร์!!! กินกันไป ก้อเม้าส์กันไปเรื่อยเปื่อย อากาศกำลังดี คุยกันทั้งเรื่องงาน เรื่องชาวบ้าน นินทา เผากันเองจนสุก คิกคิก ฝนอาจโดนเยอะสุด เพราะพี่มิวขายฝนกิน 555 <กินไป อำกันไป> ส่วนพี่ตากล้องเมาพอปามาณ ประสบการณ์สอน คราวที่แล้วซดหนักไปหน่อย เมาอ๊วกเลย มาคราวนี้เลยต้องระวัง เพราะกัวแฮ้งค์ถ่ายรูปม่ายได้ เพราะนางแบบเตรียมมาหลายชุดเชียว แยกย้ายกันนอนตอนเกือบเที่ยงคืน เป็นอันว่า...ไม่ปลื้มห้องนอน เพราะเตียงแข็งมาก หลังแทบหักแหน่ะ
วันที่ 28 รีบตื่นนอนตอนเช้า กะมาถ่ายรูปพระอาทิตย์ขึ้นให้ทัน ก้อทันจริงๆ สมใจอยาก แต่.....ไปถึงหาดนวล ได้รูปเสร็จสรรพ พอจะกลับ มอไซด์ดันไม่ติดซะนี่...กำแร้ววว กำไม่แบเลย!!! โทรหาฝนกะพี่มิวเลย คุยกันว่า..แม่ง!!เอามอไซด์เน่ามาให้กรู เด่วนู๋จาไปวีนเรยย ที่ไหนได้ ดันเซ่อร์เอง ไม่เอาขาตั้งขึ้น สตาร์ทให้ตาย ก้อม่ายติด เพิ่งรู้ว่าเด๋วนี้เทคโนโลยีมอไซด์ก้าวไปอีกขั้นแร้ววุ้ย...อึ้งตาแตกเลยอ่า
สายๆ ปามาณ 8.30 ก้อเตรียมความพร้อม ทั้งอาหาร สิ่งของมึนเมา อุปกรณ์กล้อง เสื้อผ้าหน้าผม และความสวย ยกขบวนไปเจอกันที่ หาดตาแหวน เนื่องจากลงความเห็นกันแล้วว่า สวยสุด และเหมาะกะการนั่งทอดอารมณ์มากสุดแล้ว รีบจับจองโต๊ะกันหาทำเลที่ใกล้ห้องน้ำหน่อย ไปถึงก้อนั่งๆนอนๆ กันตามอัธยาศัย มาร์คแยกไปดำน้ำ อุปกรณ์ครบเซ็ต ฝรั่งเขาจะน่ารักมากๆ เคารพกฎกติกามากๆๆ มาร์คพร้อมชุดสน๊อคเก้อร์ ไปเที่ยวดำผุดดำว่ายอยู่ใกล้ๆกะทุ่นสีสวยจัดจ้าน วันนี้แดดแรงเป็นพิเศษซันบล๊อคเกือบหมดหลอด แต่ก้อยังมิวายดำ!!! อยากไปเล่นแจ๊สสกีแต่พี่ตากล้องไม่อยากขับ กัวดำ!! รอบแรกปล่อยให้พี่แก้ว ฝน พี่มิว พี่นุ่นไปเล่นน้ำกันก่อน ที่เหลือเฝ้าของราคาหลายแสน ร้อนอ่า..ไม่กล้าไปเล่นน้ำ ได้แต่เดินถ่ายรูปสวยๆอยู่ริมหาด เก็บภาพกันไปเรื่อยๆ กะพี่ตากล้องสองคน ปามาณว่าเด๋วถอดเด๋วใส่ อะไรเงี๊ยะ ...อยากสวยเปรี้ยวอ่า แต่ก้อต้องแอบๆ (เหมือนที่มีคนเคยว่าไว้ 555) ตอนแรกกะว่าจะเล่นหาดตาแหวานครึ่งวัน แล้วอีกครึ่งวันย้ายไปนอนตีพุงเล่นกันที่หาดเทียน แต่ความขี้เกียจก้อทำงาน ไม่อยากขนของย้ายไปไหนอีก นอนเล่นมันซะที่นี่ยาว ถึงเย็น เล่นน้ำกันจนตัวดำเป็นเหมี่ยง มันเลื่อมกันเลยทีเดียว 555 มื้อเย็นก้อเป็นบาบีคิวจากของที่ตุนไว้สำหรับวันที่สองของทริปนี้ มีกุ้งลายเสือยักษ์ ปลาแซลมอล ปลาหมึก และซื้อปลากกระพงมาเพิ่มอีกสองตัว ปิ้งกันไป ก้อเมาก้อเม้าส์กันไป อ่อ.....วันนี้ ในวงสนทนามีการซักประวัติรักบันลือโลกกันนิดหน่อย ทำให้ยิ่งมีเหตุผลสนับสนุนความเชื่อส่วนตัวเข้าไปอีกตาแป๊ะแตก ว่า....เรื่องเหลือเชื่อมักอยู่รอบๆตัวเราจริงๆ คู่ชองพี่นุ่นสุดยอดๆๆๆๆๆไปเลย...โอ้วววววววววว..เด๋วนู๋มีตังค์นู๋จะทำหนังเลยยย ประกาศให้โลกรู้ค่ะ ดึกๆหน่อยฝนเริ่มลงเม็ด ลงมติกันว่าควรแก่เวลาสลายกลุ่มเข้าสลีฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟฟ กานนนน
วันที่ 1 มี.ค. 52 ต้องรีบตื่นแต่เช้าอีกเหมือนเดิม เพราะบอกพี่ตากล้องไว้ว่า พานู๋มาถ่ายรูปอีกนะค่ะ เพราะเมื่อวานถ่ายน้อยมากกกก ไม่ยออมมมม ค่า วันนี้เช้าก้อเลยรีบแต่งสวย X ออกไปหาทำเลถ่ายรูป คิดไรไม่ออกก้อหาดตาแหวนแร้วกันเนอะ..ก๊ากๆๆๆ แต่วันนี้น้ำไม่ใสเท่าไร ออกจะขุ่นๆ เพราะฝนเมื่อคืนที่ตกยังกะฟ้ารั่ว รีบๆกดให้ได้ปริมาณเยอะเข้าไว้ เพราะเด๋วต้องกลับไปอาบน้ำ ทานมื้อเช้า วันนี้เป็นมาม่า ไข่ดาว และกาแฟ ยังมีเวลาเหลือขับรถดูรอบเกาะอีกนิดหน่อย วนไปดูที่บ้านพักเก่าปีที่แล้วที่เคยมา บ้านเฉลียงลม ยังไม่เปลี่ยน แต่ศาลาบาบีคิวกำลังบูรณะใหม่ หิวแนวกันคลื่นสาด ก้อโดนน้ำทะเลกัดเซาะไปหมดแล้ว คุณลุงเจ้าของรีสอร์ทก้อเลยต้องทำหินปลอมด้วยปูนเป็นแท่นๆ ไว้แทน บอกคุณลุงว่า ไว้ปีหน้าหนูจองมาพักใหม่นะค่ะ ปีนี้จองช้าไปหน่อย คิกคิก
11 โมงก้อเก็บของออกจากที่พัก เพราะเด่วต้องไปจองตั๋วเรือ กะทานมื้อเที่ยงที่ท่าหน้าบ้าน
ว้า...........!!!ต้องกลับแล้วหรอ งั้นมาฉลองกันด้วย..ผัดกระเพราะปลาหมึกส๊ากกกกกกก จานเด๊ะๆๆๆ
นั่งเรือชมความงามของทะเลไปเรื่อย คิดว่าอีกไม่นานคงมาอีก เพราะคุ้นเคยกะที่นี่แล้วละ
เกาะล้านสวยจิงๆ ค่ะ บายๆๆๆ ก่อนน๊า...ไว้เจอกันใหม่ comming soon+++
2월 21일 ชาร์ตแบตชีวิตช่วงนี้ เหนื่อยๆ เซ็งๆ !!
จัดการอะไรให้ชีวิตเรียบร้อยมาหลายอย่างตั้งแต่ต้นปี
ทุกอย่างลงตัวไวกว่าที่คิดมากมาย
ที่จริงมีคิวไปเที่ยวกันตั้งแต่ต้นปี กะ ฝน พี่มิว และเพื่อร่วมทริปอีก สองคน
แต่ฝนไม่สบายหนัก เลยเลื่อนมาเป็นปลาย กุมภา...
ย่างเข้าสู่หน้าร้อนพอดี เที่ยวทะเลดีก่า !!
ไปคราวนี้ ที่เดิม "เกาะล้าน" เหตุผล คือ ใกล้ คุ้นเคย สวย...
ไม่ต้องวางแผน หาข้อมูลอะไรเลย
มีเรื่องน่าเสียดายอยู่อย่างเดี่ยว คือ.. ไม่ได้พักบ้านเฉลียงลมเหมือนเคย
เพราะตอนที่จองบ้าน วันที่ 7-9 กุมภา ไม่มีห้องว่างเลย
จำเป็นจ้องกัดฟันหาที่อื่นแทน....ว้า !!! แต่ไม่เป็นไร พักที่ไหนก้อได้เนอะ
คิดถึง อยากกินปู นั่งริมหาดทรายสีขาว เล่นน้ำ ดูบรรยากาศรอบตัว
ที่สำคัญมาก คือ อยากถ่ายรูป 555
พี่ตากล้องเห่อมาก ถึงขั้นเตรียมตัว..หาซื้อกล้องตัวใหม่กันเลยทีเดียว เพราะกลัวชัตเตอร์กล้องเก่าค้าง
ที่ไหนได้..ไปเช็คข้อมูลมา กล้องตัวเก่า 350D อายุการใช้งานของชัตเตอร์ กดได้ประมาณ 4 หมื่นช๊อต
ไปคราวนี้..พก 50D กล้องคงพังแน่พี่ขา..อิอิ
เตรียมตัวทุกอย่างครบเซ็ตแล้ว ทั้งเสื้อผ้า หน้า ผม เตรียมไว้เมื่อสองเดือนแร่ะ..
ตอนนี้ก้อนอนรอวัน..เมื่อไหร่จะถึงวันศุกร์ ไวๆ น๊า อยากไปมากมายแล้วละ
แล้วเจอกันนะค่ะ เกาะล้าน..
อ่อ..อีกเรื่องที่น่าเสียดาย คือไม่มีเพื่อนซี้สองขาไปด้วย..ขาดขาเลยอ่า
Let Go !!! ไปชาร์ตแบตกันดีกว่า
1월 12일 แค้นใจ..ทำอะไรไม่ได้เคยไหม??? ที่รู้ทั้งรู้ ว่ามันเลว!!! แต่ทำไรไม่ได้
เพราะ..เหตุผลเพียงข้อเดียว
คือ "คิดถึงหน้าเพื่อน" คิดถึงว่าเพื่อนต้องทุกข์ใจ
เพราะการกระทำของตัวเองอาจเป็นเหตุให้เพื่อนต้องร้องไห้
อยากเป็นคนไม่คิดเยอะ ไม่แคร์ใคร (อย่างที่มันประณาม)
แต่มันยากจัง...!!!
รักเพื่อนเกินกว่าที่จะทำแบบนั้น..
ไม่อยากเอาเพื่อนไปแลกกะความมันส์สะใจส่วนตัวแค่ชั่วครั้งชั่วคราว
ทรมานต่อไปก้อแล้วกันนะ..นันท์นพิน
คงไม่ถึงตายหรอกม้างงงง!!! เกิดมาให้คนอื่นดูแคลนอยู่แล้วนิ๊
ถ้ารู้สึกว่าเลวจริงอย่างที่เขาว่า ก้อต้องปรับปรุงตัวให้ดี...
ตักน้ำใส่กระโหลก ชะโงกดูเงาซะหน่อย
|
|||||
|
|